سیاه قلم های مجتبی ستوده

تخلص ادبی " خاتون نویس"

تخلص ادبی " خاتون نویس"

سیاه قلم های مجتبی ستوده

یاران همراه :

مزرعه من سال هاست پا بر جاست
در چهار فصل سال

خاتون نویس در چهارمین روز از نخستین ماه چهارمین فصل سال زاده شد
نامش مجتبی گذاشتند
شعر که نه سیاه هایش را سال هاست اینجا مینگارد و دفتر پاره های دلش
خاتونی دارد
به بزرگی و مهربانی تمام عشق ها
خاتونِ مجتبی حریم امن خاتون نوییس است
نباشد خاتون نویسی نیست .

مدتیست اسباب کشی کرده ایم از ( http://sotoudeh.blogfa.com ) به این سرا
در این سرا هستیم نامعلوم
و عشقمان
بی تاااااست
تا ندارد ....


قدومتان بر تیام مجتبی

آخرین نظرات
پیوندها

تصویر : کاری از سپیده داودی عزیز

ﻣـــــﻦ ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻢ

ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺩﻧﺪﻩ ﭼﭗ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﺁﺩﻡ ..." :) 

ﺣﻮﺍﯾﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ ﯾﻌﻨﯽ ﺯﻧﺪﮔﯽ . . .

ﺗﺎ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺁﺩﻡ ﯾﻌﻨﯽ " ﺍﻧﺴﺎﻥ "ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﻫﻢ ﺻﺪﺍ ﺑﺎﺷﻢ

ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪﻣﯿﻮﻩ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺧﻮﺭﺩﻡ ...ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﮔﻨﺪﻡ ﺭﺍ

ﻭ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﻧﺰﻭﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ ﻣﺤﻜﻮﻡ ﻣﯽ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ ﺑ

ﭼﺸﻤﺎنﺷﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﯾﺪ ﻣﺮﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﮒ ﻫﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪﻧﺪ

ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺗﯽ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻌﺼﯿﺘﻢ ﭘﯿﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ

ﻧﺴﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﻨﺴﺖ

ﻣــــــــﻦ " ﺣﻮﺍ " ﻓﺮﯾﺐ ﺧﻮﺭﺩﮤ ﺷﯿﻄﺎﻥ

ﻭ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭﺩ ﻭ ﺯﺟﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻢ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﻨﺴﺖ ﺯﺍﺩﻩ ﺣﻮﺍ

ﻛﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﺮﺵ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺩﻫﺮ ﺧﺎﻛﯽ ﻓﺮﻭ ﺍﻓﻜﻨﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ

ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺁﺗﺶ ﻛﻪ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻓﺮﯾﺒﻢ ﺩﺍﺩ

ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﻛﻪ ﻓﺮﯾﺒﻢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ

ﺍﻗﺮﺍﺭ ﻣﯽ ﻛﻨﻢ ﺩﻟﯽ ﭘﺎﻙ،ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﺘﯽ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ

ﻭ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮ ﻭ ﺻﺎﻑ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﺏ ﻫﺎﯼ ﺷﻔﺎﻑ

ﺟﻮﺷﻨﺪﻩ ﯾﻚ ﭼﺸﻤﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﻗﺮﻥ ﻫﺎ

ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻡ

ﺍﺑﺮﺍﻫﯿﻢ ﺯﺍﺩﮤ ﻣــــــــﻦ ﺑﻮﺩ

ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﯿﻞ ﭘﺮﻭﺭﺩﮤ ﻣــــــــﻦ

ﮔﺎﻫﯽ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺯﻧﯽ ﺍﺯ ﺗﺒﺎﺭ ﻓﺮﻋﻮﻧﯿﺎﻥ ﻛﻪ ﻣﻮﺳﯽﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺍﻣﻨﺶ ﭘﺮﻭﺭﯾﺪ

ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺮﯾﻢ ﻋﻤﺮﺍﻥ، ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻜﺮﭘﯿﺎﻣﺒﺮﯼ ﻛﻪ ﻣﺴﯿﺢ ﺍﺵ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ ﻭ

 ﮔﺎﻩ ﺧﺪﯾﺠﻪ، ﺩﺭ ﺭﻛﺎﺏ ﻣﺮﺩﯼ ﻛﻪ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﺵ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ

ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣـــــــــــﻦ ﺑﻮﺩﻡ

ﺯﻟﯿﺨﺎﯼ ﻋﺰﯾﺰ ﻣﺼﺮ ﻭ ﺩﻟﺒﺎﺧﺘﻪ ﯾﻮﺳﻒ ﻫﻢ ، ﻣـــــــــﻦﺑﻮﺩﻡ

ﺯﻥ ﻟﻮﻁ ﻭ ﺯﻥ ﺍﺑﻮﻟﻬﺐ ﻭ ﺯﻥ ﻧﻮﺡﻣﻠﻜﻪ ﺳﺒﺎ ﻣــــــﻦ ﺑﻮﺩﻡ ﻭ

ﮔﺎﻩ ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﭘﺎﯾﻢ ﻧﻬﺎﺩﻧﺪ ﻭ

ﮔﺎﻩ ﻧﺎﻗﺺ ﺍﻟﻌﻘﻞ ﻭ ﻧﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﻣﺮﺩ ﺧﻄﺎﺑﻢ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ

ﮔﺎﻩ ﺳﻨﮕﺒﺎﺭﺍﻧﻢ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ

ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻢ ﺳﻮﮔﻨﺪ ﯾﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺗﻨﺪﯾﺲﻣﻘﺪﺳﻢ ﺍﺷﻚ ﺭﯾﺨﺘﻨﺪ

ﮔﺎﻩ ﺯﻧﺪﺍﻧﯿﻢ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭﮔﺎﻩ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺣﻀﻮﺭﻡ ﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ ﻭ

ﮔﺎﻩ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻏﺮﻭﺭﻡ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭﮔﺎﻩ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺧﻮﺍﻫﺸﻬﺎﯾﻢ ﻛﺮﺩﻧﺪ

ﺍﻣﺎ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﺭﺍﻭ ﻧﻘﺶ ﻋﻤﯿﻖ ﻛﻨﺪﻩ ﻛﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ

ﺑﺮ ﺑﺮﮒ ﺑﺮﮒ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﻫﺮﮔﺰ ، ﻣﻨﻜﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ

ﻣﻦ "ﻣﺎﺩﺭ" ﻧﺴﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻡ

ﻣــــــــــﻦ . . .

ﺣﻮﺍﯾﻢ، ﺯﻟﯿﺨﺎﯾﻢ، ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﻡ، ﺧﺪﯾﺠﻪ ﺍﻡ ﻣﺮﯾﻤﻢ

ﻣــــــــــﻦ . . .

ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﻛﻤﺎﻥ

ﺭﻧﮓ ﻫﺎﯾﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﺗﯿﺮﻩ

ﻭ " ﺣﻮﺍ " ﻣﺜﻞ ﺗﻮﺳﺖ ﺍﯼ " ﺁﺩﻡ "

ﺍﺧﺘﻼﻃﯽ ﺍﺯ " ﺧﻮﺏ " ﻭ " ﺑﺪ "

ﻭ ﺧﻠﻘﺘﯽ ﺍﺯ ﺧﻼﻗﯽ ﻛﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﺳﺖ " ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ " ﺑﺎ ﺗﻮ ﺁﻓﺮﯾﺪ

ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ...

ﻛﻪ " ﻣﻦ "

ﻧﻪ ﺍﺯ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﭼپت

ﺑﻠﻜﻪ

ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ، ﺭﺳﺎ ﻭ ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ ﺑﺎ " ﺗﻮ " ﺯﺍﺩﻩ ﺷﺪﻡ

ﺑﯿﺎﻣﻮﺯ ﻛﻪ ﻣﻦﻣﺎﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻫﺮﻡ

 ﻭ " ﺗﻮ "ﻣﺜﻞ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺯﺍﺩﻩ " ﻣﻦ




 نیاز

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی